Kennismaken

Wat moet je doen als je ‘spoken’ ziet en herinneringen hebt aan vorige levens? Herinneringen die zo echt voelen dat het geen verzinsels kunnen zijn. En ‘spoken’ die je ziet met je eigen ogen. Moet je die ervaring wegstoppen en afdoen als fantasie? Dat zou je kunnen doen. Zeker in een maatschappij waarin de algemene overtuiging is dat spoken niet bestaan en reïncarnatie totale onzin is.

“Dankzij u weet ik dat ik niet raar ben. Ik weet wat ik heb gezien en ik weet dat het écht was.”

Ik heb daar niet voor gekozen. Ik wil een voorbeeld zijn voor anderen dat je geen gek of fantast bent als je ‘meer’ ziet dan anderen. Ik wil jou motiveren je eigen ervaringen serieus te nemen. Ook al ontbreekt misschien het wetenschappelijk bewijs. Of ook al vinden anderen je maar raar.

Hoe het begon: Nantes 1762

2 november 2010. Een dag die mijn leven op de kop heeft gezet. In mijn slaap droom ik. Ik loop op een pad. Terwijl ik een groep mensen voorbij loop, zegt de man die voorop loopt: “Nantes 1762. En je trouwe vriend loopt naast je.” Als hij dat zegt, draai ik mijn hoofd naar rechts. De hele omgeving om me heen verandert.

In een hoofdomdraai ben ik in een andere tijd. Lantaarnpalen zijn verdwenen. Ik zie vrouwen met rokken aan die langs een weg staan. Terwijl ik schuin naar beneden kijk, zie ik soldaten met blauwe uniformen. Ze hebben lange geweren vast.

Ik neem de hele omgeving veder in me op. De muur blijkt een kasteelmuur. Ik kijk naar mezelf. Ook ik draag een uniform. Rood met zwart en goudkleurige patronen. Ik draag een lang geweer in mijn hand. Terwijl ik meer indrukken in mij opneem, schrik ik wakker.

Château des Ducs de Bretagne (Nantes, Frankrijk). Foto: Erwin Westendorp
Gendarme de la garde

Deze prachtige ervaring is het startschot geweest. In de jaren erna heb ik veel onderzoek gedaan. Was die plek echt? Wie waren die soldaten? En wie was ik zelf?

De ervaring knaagt. Het voelde zo echt, maar is het ook echt? Ik wíl de bevestiging hebben. Ik doe speurwerk via internet. Ook reis ik naar Versailles en Nantes. Alle puzzelstukjes vallen op hun plek. Ik kan niet anders concluderen dan dat ik terug ben gereisd in de tijd.

De plek in mijn droom bestaat. In Nantes blijkt een kasteel te staan, château des Ducs de Bretagne. Rond 1760 was het kasteel een koninklijke residentie. Ook de uniformen die ik zag bestaan. Het blauwe uniform is dat van de Gardes du Corps. Het rode uniform met de goudgele patronen is het uniform van de Gendarmes de la garde.

Beide militaire eenheden stonden onder koninklijk gezag. Het waren eenheden die gestationeerd waren in Versailles en de koning van Frankrijk (Louis XV) moesten beschermen. Ik was een Gendarme de la garde. Een cavalerie eenheid.

Nog steeds kijk ik met heel veel vreugde terug naar die unieke 2 november nacht in 2010. Uren heb ik internet doorgespit en boeken gelezen. Twee keer ben ik naar Versailles en Nantes geweest. Alle puzzelstukjes liggen op hun plek. Het was geen droom. Het was werkelijkheid.


Gendarmes de la garde. Foto attributie: Domenjod, CARNOT 28 SEPTEMBRE 2013 127, CC BY-SA 3.0